аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова меркуран
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
меркура́н мн. меркура́ны |
| Родны каго? чаго? |
меркура́ну мн. меркура́наў |
| Давальны каму? чаму? |
меркура́ну мн. меркура́нам |
| Вінавальны каго? што? |
меркура́н мн. меркура́ны |
| Творны кім? чым? |
меркура́нам мн. меркура́намі |
| Месны у кім? у чым? |
меркура́не мн. меркура́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
Год пяцьдзясят дзед з бабай пражылі, Без лаянкі. (Валасевіч)
Вучыся! (і верш прачытай)mierkuran — беларуская лацінка
Слова меркуран (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік меркуран — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове меркурыметрыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› меркета́ць (9)
(10) актынауран ‹
› ме́ркнуць (8)
(5) бура́н ‹
› ме́ркулавіцкі (12)
(5) гура́н ‹
› Мерку́рый (8)
(9) трансура́н ‹
› Мерку́рый (8)
(8) настура́н ‹
› меркурыме́трыя (13)
(5) фура́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
НАЙбліжэйшы!