мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
абітурые́нт — назоўнік абітурые́нцкі — прыметнік
канцэпт

абітурыентка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова абітурыентка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
абітурые́нтка

мн.  абітурые́нткі
Родны
каго? чаго?
абітурые́нткі

мн.  абітурые́нтак
Давальны
каму? чаму?
абітурые́нтцы

мн.  абітурые́нткам
Вінавальны
каго? што?
абітурые́нтку

мн.  абітурые́нтак
Творны
кім? чым?
абітурые́нткай, абітурые́нткаю

мн.  абітурые́нткамі
Месны
у кім? у чым?
абітурые́нтцы

мн.  абітурые́нтках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


Са слова СРАКА можна скласці слова КРАСА, але не кожная срака гэта краса.

філязофскія вечары са Старнікам

abituryjentka — беларуская лацінка

Слова абітурыентка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік абітурыентка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове абіўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


абісі́нка (8)

(9) абане́нтка

абісі́нскі (9)

(9) апане́нтка

абітурые́нт (10)

(11) экспане́нтка

абітурые́нцкі (12)

(9) пацые́нтка

абі́ты (5)

(10) дэкадэ́нтка

абі́ўка (6)

(11) прэзідэ́нтка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

давай нараджаць дзяцей

жить с родителями — жыць пры бацьках (у бацькоў)