STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дэкадэнтка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэкадэ́нтка мн. дэкадэ́нткі |
| Родны каго? чаго? |
дэкадэ́нткі мн. дэкадэ́нтак |
| Давальны каму? чаму? |
дэкадэ́нтцы мн. дэкадэ́нткам |
| Вінавальны каго? што? |
дэкадэ́нтку мн. дэкадэ́нтак |
| Творны кім? чым? |
дэкадэ́нткай, дэкадэ́нткаю мн. дэкадэ́нткамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэкадэ́нтцы мн. дэкадэ́нтках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
— Мо піцу закажам?
— Мы ж худнеем. Давай пешкі па яе сходзім.
dekadentka — беларуская лацінка
Слова дэкадэнтка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэкадэнтка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэкадэнцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэка́дны (7)
(11) экспане́нтка ‹
› дэкадэнства (11)
(12) абітурые́нтка ‹
› дэкадэ́нт (8)
(9) пацые́нтка ‹
› дэкадэ́нтны (10)
(11) прэзідэ́нтка ‹
› дэкадэ́нтны (10)
(10) дысідэ́нтка ‹
› дэкадэ́нцкі (10)
(11) канфідэ́нтка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
