аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова месцаахоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
месцаахо́ўнік мн. месцаахо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
месцаахо́ўніка мн. месцаахо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
месцаахо́ўніку мн. месцаахо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
месцаахо́ўніка мн. месцаахо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
месцаахо́ўнікам мн. месцаахо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
месцаахо́ўніку мн. месцаахо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
miescaachoŭnik — беларуская лацінка
Слова месцаахоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік месцаахоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове месцажыхарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› местачко́вец (11)
(12) праваахо́ўнік ‹
› местачко́вы (10)
(11) газаахо́ўнік ‹
› ме́сца (5)
(11) целаахо́ўнік ‹
› месцажыха́рства (14)
(8) захо́ўнік ‹
› месцазнахо́джанне (16)
(9) арахо́ўнік ‹
› ме́сцам (6)
(14) самастрахо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.