самастрахоўнік

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самастрахоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самастрахо́ўнік мн. самастрахо́ўнікі
Родны каго? чаго?	самастрахо́ўніка мн. самастрахо́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	самастрахо́ўніку мн. самастрахо́ўнікам
Вінавальны каго? што?	самастрахо́ўніка мн. самастрахо́ўнікаў
Творны кім? чым?	самастрахо́ўнікам мн. самастрахо́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	самастрахо́ўніку мн. самастрахо́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

samastrachoŭnik — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА