аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мімулус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мі́мулус мн. мі́мулусы |
| Родны каго? чаго? |
мі́мулусу мн. мі́мулусаў |
| Давальны каму? чаму? |
мі́мулусу мн. мі́мулусам |
| Вінавальны каго? што? |
мі́мулус мн. мі́мулусы |
| Творны кім? чым? |
мі́мулусам мн. мі́мулусамі |
| Месны у кім? у чым? |
мі́мулусе мн. мі́мулусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
Анаграмы са слова шчасце склалі цешча.
можаце праверыць саміmimulus — беларуская лацінка
Слова мімулус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мімулус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове міна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мімо́за (6)
(5) зулу́с ‹
› мімо́завы (8)
(10) гаму́нкулус ‹
› мімо́завыя (9)
(20) чалавечак-гамункулус ‹
› мі́на (4)
(4) хлу́с ‹
› мінавацца (9)
(6) ары́лус ‹
› мінаваць (8)
(8) наўты́лус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.