STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова міна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мі́на мн. мі́ны |
| Родны каго? чаго? |
мі́ны мн. мі́н |
| Давальны каму? чаму? |
мі́не мн. мі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
мі́ну мн. мі́ны |
| Творны кім? чым? |
мі́най, мі́наю мн. мі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
мі́не мн. мі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Як пачаць бульбасрач. На сямейным застоллі пытаеце:
Навошта бульбу садзіць, калі можна купіць?
mina — беларуская лацінка
Слова міна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік міна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінамёт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мімо́завы (8)
(5) ялі́на ‹
› мімо́завыя (9)
(6) зялі́на ‹
› мі́мулус (7)
(7) хмялі́на ‹
› мінавацца (9)
(6) дамі́на ‹
› мінаваць (8)
(6) дамі́на ‹
› мінаваць (8)
(6) замі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
