аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даміна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дамі́на мн. дамі́ны |
| Родны каго? чаго? |
дамі́ны мн. дамі́н |
| Давальны каму? чаму? |
дамі́ну мн. дамі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дамі́ну мн. дамі́ны |
| Творны кім? чым? |
дамі́нам мн. дамі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дамі́не мн. дамі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
беларусы не кажуць идёт — яны кажуць добре
і гэта вельмі-вельмі добреdamina — беларуская лацінка
Слова даміна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даміна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дамінаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даме́шваць (9)
(6) зялі́на ‹
› даме́шка (7)
(7) хмялі́на ‹
› даме́шкавы (9)
(4) мі́на ‹
› дамінава́льны (12)
(6) замі́на ‹
› дамінава́нне (11)
(10) бальзамі́на ‹
› дамінава́ць (10)
(6) ламі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.