STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мінатрымальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мінатрыма́льнік мн. мінатрыма́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
мінатрыма́льніка мн. мінатрыма́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
мінатрыма́льніку мн. мінатрыма́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
мінатрыма́льнік мн. мінатрыма́льнікі |
| Творны кім? чым? |
мінатрыма́льнікам мн. мінатрыма́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
мінатрыма́льніку мн. мінатрыма́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
minatrymaĺnik — беларуская лацінка
Слова мінатрымальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінатрымальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінашукальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мінаскідны́ (10)
(16) карткатрыма́льнік ‹
› Міната́ўр (8)
(16) пазыкатрыма́льнік ‹
› міната́ўр (8)
(16) бабінатрыма́льнік ‹
› мінаха́скі (9)
(17) валокнатрымальнік ‹
› міна́цца (7)
(17) патронатрыма́льнік ‹
› міна́ць (6)
(16) струнатрыма́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
