аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
Міната́ўр — назоўнік мінаха́скі — прыметнік
канцэпт

мінатрымальнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мінатрымальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мінатрыма́льнік

мн.  мінатрыма́льнікі
Родны
каго? чаго?
мінатрыма́льніка

мн.  мінатрыма́льнікаў
Давальны
каму? чаму?
мінатрыма́льніку

мн.  мінатрыма́льнікам
Вінавальны
каго? што?
мінатрыма́льнік

мн.  мінатрыма́льнікі
Творны
кім? чым?
мінатрыма́льнікам

мн.  мінатрыма́льнікамі
Месны
у кім? у чым?
мінатрыма́льніку

мн.  мінатрыма́льніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.


— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.


minatrymaĺnik — беларуская лацінка

Слова мінатрымальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мінатрымальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мінашукальнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


мінаскідны́ (10)

(16) карткатрыма́льнік

Міната́ўр (8)

(16) пазыкатрыма́льнік

міната́ўр (8)

(16) бабінатрыма́льнік

мінаха́скі (9)

(17) валокнатрымальнік

міна́цца (7)

(17) патронатрыма́льнік

міна́ць (6)

(16) струнатрыма́льнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я працую дрэнна