STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мініяцюрыст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мініяцюры́ст мн. мініяцюры́сты |
| Родны каго? чаго? |
мініяцюры́ста мн. мініяцюры́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
мініяцюры́сту мн. мініяцюры́стам |
| Вінавальны каго? што? |
мініяцюры́ста мн. мініяцюры́стаў |
| Творны кім? чым? |
мініяцюры́стам мн. мініяцюры́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
мініяцюры́сце мн. мініяцюры́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Людзі, якія зневажаюць носьбітаў беларускай, забываюць:
На мёртвых мовах выклікаюць дэманаў.
minijaciuryst — беларуская лацінка
Слова мініяцюрыст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мініяцюрыст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мініяцюрыстка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мініяцюрызава́ць (15)
(12) вучоны-юрыст ‹
› мініяцюрызава́ць (15)
(7) неюры́ст ‹
› мініяцюрыза́цыя (14)
(9) ваенюры́ст ‹
› мініяцюры́стка (13)
(11) біхевіяры́ст ‹
› мі́нка (5)
(14) неабіхевіяры́ст ‹
› мінлясгас (9)
(11) канцыляры́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
