аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мі́нка мн. мі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
мі́нкі мн. мі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
мі́нцы мн. мі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
мі́нку мн. мі́нкі |
| Творны кім? чым? |
мі́нкай, мі́нкаю мн. мі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мі́нцы мн. мі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.
хачу ляжаць у ложку і глядзець тома і джэры
minka — беларуская лацінка
Слова мінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінлясгас + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мініяцюрыза́цыя (14)
(8) хмялі́нка ‹
› мініяцюры́ст (11)
(9) папялі́нка ‹
› мініяцюры́стка (13)
(9) весялі́нка ‹
› мінлясгас (9)
(7) замі́нка ‹
› мі́нна-артылеры́йскі (18)
(11) бальзамі́нка ‹
› мі́нна-загараджа́льны (19)
(7) намі́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.