мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мірза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мірза́ мн. мірзы́ |
| Родны каго? чаго? |
мірзы́ мн. мі́рзаў |
| Давальны каму? чаму? |
мірзе́ мн. мірза́м |
| Вінавальны каго? што? |
мірзу́ мн. мі́рзаў |
| Творны кім? чым? |
мірзо́й, мірзо́ю мн. мірза́мі |
| Месны у кім? у чым? |
мірзе́ мн. мірза́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.
mirza — беларуская лацінка
Слова мірза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мірза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мірмекафілія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› міргну́ць (8)
(8) тра́верза ‹
› мірго́тліва (10)
(11) кантраве́рза ‹
› мірго́тлівы (10)
(5) кі́рза ‹
› міркітава́ць (11)
(5) бо́рза ‹
› мірмекафілі́я (12)
(5) му́рза ‹
› мірмекахо́рыя (12)
(5) му́рза ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.