Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

му́рза, -ы, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -е, Творны склон -ай (-аю), жаночы род
  размоўнае слова Неахайны або мурзаты чалавек. — Хадзем памыю хоць, мурза ты, — усміхнулася маці сыну. ← Лідзія Арабей. Хлопцы на хаду скідалі камбінезоны і неяк адразу ператвараліся з нязграбных мурзаў у франтаватых маладых людзей. ← Алесь Асіпенка.
мурза́, -ы́, мужчынскі род
  Тытул татарскай феадальнай знаці ў 15 ст. // Асоба, якая носіць такі тытул.
   [Ад перс. mīrza.]

❌

мурза

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мурза
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	му́рза мн. му́рзы
Родны каго? чаго?	му́рзы мн. му́рзаў
Давальны каму? чаму?	му́рзу мн. му́рзам
Вінавальны каго? што?	му́рзу мн. му́рзаў
Творны кім? чым?	му́рзам мн. му́рзамі
Месны у кім? у чым?	му́рзе мн. му́рзах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.

Польск. szpunt ад ням. spund.

Слова мурза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мурза — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.