Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

му́рза, -ы, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -е, Творны склон -ай (-аю), жаночы род
  размоўнае слова Неахайны або мурзаты чалавек. — Хадзем памыю хоць, мурза ты, — усміхнулася маці сыну. ← Лідзія Арабей. Хлопцы на хаду скідалі камбінезоны і неяк адразу ператвараліся з нязграбных мурзаў у франтаватых маладых людзей. ← Алесь Асіпенка.
мурза́, -ы́, мужчынскі род
  Тытул татарскай феадальнай знаці ў 15 ст. // Асоба, якая носіць такі тытул.
   [Ад перс. mīrza.]

❌

мурза

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мурза
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мурза́ мн. мурзы́
Родны каго? чаго?	мурзы́ мн. му́рзаў
Давальны каму? чаму?	мурзе́ мн. мурза́м
Вінавальны каго? што?	мурзу́ мн. му́рзаў
Творны кім? чым?	мурзо́й, мурзо́ю мн. мурза́мі
Месны у кім? у чым?	мурзе́ мн. мурза́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Слова мурза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мурза — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Не ведаем, як у фаташопе па-беларуску зрабіць.