STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мітусіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мітусі́на мн. мітусі́ны |
| Родны каго? чаго? |
мітусі́ны мн. мітусі́наў, мітусі́н |
| Давальны каму? чаму? |
мітусі́не мн. мітусі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
мітусі́ну мн. мітусі́ны |
| Творны кім? чым? |
мітусі́най, мітусі́наю мн. мітусі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
мітусі́не мн. мітусі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
mitusina — беларуская лацінка
Слова мітусіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мітусіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мітуслівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мітульжы́ны (10)
(5) псі́на ‹
› мітусе́нне (9)
(7) варсі́на ‹
› мітусільны (10)
(8) парусі́на ‹
› мітусі́цца (9)
(9) па́лтусіна ‹
› мітусі́ць (8)
(7) стусі́на ‹
› мітуслі́ва (9)
(6) аўсі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
