мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
аўсец — назоўнік аўскі — прыметнік
канцэпт

аўсіна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аўсіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
аўсі́на

мн.  аўсі́ны
Родны
каго? чаго?
аўсі́ны

мн.  аўсі́н
Давальны
каму? чаму?
аўсі́не

мн.  аўсі́нам
Вінавальны
каго? што?
аўсі́ну

мн.  аўсі́ны
Творны
кім? чым?
аўсі́най, аўсі́наю

мн.  аўсі́намі
Месны
у кім? у чым?
аўсі́не

мн.  аўсі́нах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!


aŭsina — беларуская лацінка

Слова аўсіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік аўсіна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аўскультацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


аўсасушы́лка (11)

(8) мітусі́на

аўсва́йс (7)

(9) па́лтусіна

аўсец (5)

(7) стусі́на

аўскі (5)

(6) лы́сіна

аўскультатыўны (14)

(8) залы́сіна

аўскультацыйны (14)

(9) пралы́сіна


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пяцілітровы

(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)