STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова монагібрыд
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
монагібры́д мн. монагібры́ды |
| Родны каго? чаго? |
монагібры́да мн. монагібры́даў |
| Давальны каму? чаму? |
монагібры́ду мн. монагібры́дам |
| Вінавальны каго? што? |
монагібры́д мн. монагібры́ды |
| Творны кім? чым? |
монагібры́дам мн. монагібры́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
монагібры́дзе мн. монагібры́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
monahibryd — беларуская лацінка
Слова монагібрыд (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік монагібрыд — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове монагідрат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› монагенеты́чны (13)
(4) бры́д ‹
› монагене́я (9)
(6) гібры́д ‹
› монагені́зм (10)
(12) псеўдагібры́д ‹
› монагідра́т (10)
(10) полігібры́д ‹
› монагляцыялі́зм (14)
(6) Мадры́д ‹
› монаграфічны (12)
(6) гідры́д ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
