амок

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова амок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	амо́к мн. амо́кі
Родны каго? чаго?	амо́ку мн. амо́каў
Давальны каму? чаму?	амо́ку мн. амо́кам
Вінавальны каго? што?	амо́к мн. амо́кі
Творны кім? чым?	амо́кам мн. амо́камі
Месны у кім? у чым?	амо́ку мн. амо́ках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

amok — беларуская лацінка

Слова амок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: