Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

мумія¹, -і, жаночы род
  1. Труп, захаваны ад гніення бальзамаваннем.
  2. пераноснае значэнне Пра худога, маларухомага або не здатнага да моцных пачуццяў чалавека. Пасярэдзіне, за сталом, крэсла-трон. Прысланіўшыся да яго непамерна высокай спінкі, сядзіць у чорным сурдуце мумія. Ніводзін мускул не жыве — усё застыла. ← Цімох Сяргейчык. [Ярохін:] — Чалавек павінен быць вясёлым, жыццярадасным, і няма ніякай патрэбы ператварацца яму ў нейкую бязмоўную мумію. ← Іван Шамякін.
   [Араб. mumija, ад перс. mum — воск.]
мумія², -і, жаночы род
  Мінеральная фарба розных колераў (ад светла-чырвонага да чырванавата-карычневага).
   [Араб. mumija.]

❌

мумія

гэта

— забальзаміраваны труп

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мумія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	му́мія мн. му́міі
Родны каго? чаго?	му́міі мн. му́мій
Давальны каму? чаму?	му́міі мн. му́міям
Вінавальны каго? што?	му́мію мн. му́міі
Творны кім? чым?	му́міяй, му́міяю мн. му́міямі
Месны у кім? у чым?	му́міі мн. му́міях
Клічная форма	— мн. —

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

Слова мумія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мумія — у родным, давальным, творным і месным склоне

мумія

Навігатар

Мемчыкі