мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дыстыля́цыя — назоўнік дыстынкты́ўны — прыметнік
канцэпт

дыстымія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыстымія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дыстымі́я

мн.  дыстымі́і
Родны
каго? чаго?		 дыстымі́і

мн.  дыстымі́й, дыстымі́яў
Давальны
каму? чаму?		 дыстымі́і

мн.  дыстымі́ям
Вінавальны
каго? што?		 дыстымі́ю

мн.  дыстымі́і
Творны
кім? чым?		 дыстымі́яй, дыстымі́яю

мн.  дыстымі́ямі
Месны
у кім? у чым?		 дыстымі́і

мн.  дыстымі́ях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.


— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.


dystymija — беларуская лацінка

Слова дыстымія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыстымія — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыстынкцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дыстыля́тны (10)

(5) му́мія ‹

› дыстыляцы́йны (12)

(5) му́мія ‹

› дыстыля́цыя (10)

(10) цыклатымі́я ‹

› дыстынкты́ўны (12)

(9) афтальмі́я ‹

› дысты́нкцыя (10)

(13) ксерафтальмі́я ‹

› ды́стых (6)

(11) малько́льмія ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дагаварыць