дыстымія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыстымія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыстымі́я мн. дыстымі́і
Родны каго? чаго?	дыстымі́і мн. дыстымі́й, дыстымі́яў
Давальны каму? чаму?	дыстымі́і мн. дыстымі́ям
Вінавальны каго? што?	дыстымі́ю мн. дыстымі́і
Творны кім? чым?	дыстымі́яй, дыстымі́яю мн. дыстымі́ямі
Месны у кім? у чым?	дыстымі́і мн. дыстымі́ях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

dystymija — беларуская лацінка

Слова дыстымія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: