аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыстыляцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыстыля́цыя мн. дыстыля́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дыстыля́цыі мн. дыстыля́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дыстыля́цыі мн. дыстыля́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыстыля́цыю мн. дыстыля́цыі |
| Творны кім? чым? |
дыстыля́цыяй, дыстыля́цыяю мн. дыстыля́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыстыля́цыі мн. дыстыля́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
З зоны камфорту не трэба выходзіць. Яе трэба пашыраць.
dystyliacyja — беларуская лацінка
Слова дыстыляцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыстыляцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыстымія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыстыля́тар (10)
(15) гіпервентыля́цыя ‹
› дыстыля́тны (10)
(11) сцынтыля́цыя ‹
› дыстыляцы́йны (12)
(10) інстыля́цыя ‹
› дыстымі́я (8)
(9) асцыля́цыя ‹
› дыстынкты́ўны (12)
(7) рэля́цыя ‹
› дысты́нкцыя (10)
(9) карэля́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.