аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
мура́ — назоўнік мурава́льны — прыметнік
канцэпт

мурава

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мурава
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мурава́

мн. 
Родны
каго? чаго?
муравы́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
мураве́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
мураву́

мн. 
Творны
кім? чым?
мураво́й, мураво́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
мураве́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе


Часам мы смяёмся, згадваючы тыя дні, калі плакалі, і мы плачам, згадваючы тыя дні, калі смяяліся. Гэта жыццё.


murava — беларуская лацінка

Слова мурава (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мурава — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мураванка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


му́р (3)

(6) стра́ва

мур-му́р (7)

(9) рэе́страва

мура́ (4)

(6) ку́рава

мурава́льны (10)

(7) ві́храва

мураванаашмянко́ўскі (19)

(6) чэ́рава

мурава́нка (9)

(4) сава́


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

што ў вас баліць