аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мурманіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мурмані́т мн. мурмані́ты |
| Родны каго? чаго? |
мурмані́ту мн. мурмані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
мурмані́ту мн. мурмані́там |
| Вінавальны каго? што? |
мурмані́т мн. мурмані́ты |
| Творны кім? чым? |
мурмані́там мн. мурмані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
мурмані́це мн. мурмані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
murmanit — беларуская лацінка
Слова мурманіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мурманіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мурнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мурлы́канне (10)
(7) лімані́т ‹
› мурлы́каць (9)
(9) сілімані́т ‹
› мурлы́кнуць (10)
(8) германі́т ‹
› Му́рманск (8)
(9) гаўсмані́т ‹
› му́рманскі (9)
(9) пнеўманіт ‹
› мурмо́ліць (9)
(9) антымані́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.