аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мурлыканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мурлы́канне мн. мурлы́канні |
| Родны каго? чаго? |
мурлы́кання мн. мурлы́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
мурлы́канню мн. мурлы́канням |
| Вінавальны каго? што? |
мурлы́канне мн. мурлы́канні |
| Творны кім? чым? |
мурлы́каннем мн. мурлы́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
мурлы́канні мн. мурлы́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.
murlykannie — беларуская лацінка
Слова мурлыканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мурлыканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мурманіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мурло́ (5)
(7) лы́канне ‹
› мурлы́ка (7)
(8) глы́канне ‹
› мурлы́ка (7)
(10) курлы́канне ‹
› мурлы́каць (9)
(10) турлы́канне ‹
› мурлы́кнуць (10)
(7) мы́канне ‹
› мурмані́т (8)
(9) замыка́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.