STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лыканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лы́канне мн. лы́канні |
| Родны каго? чаго? |
лы́кання мн. лы́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
лы́канню мн. лы́канням |
| Вінавальны каго? што? |
лы́канне мн. лы́канні |
| Творны кім? чым? |
лы́каннем мн. лы́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
лы́канні мн. лы́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
lykannie — беларуская лацінка
Слова лыканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лыканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лыкус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лы́ка (4)
(7) жы́канне ‹
› лы́кавы (6)
(7) зы́канне ‹
› лыкадзё́р (8)
(8) бзы́канне ‹
› лы́каць (6)
(8) глы́канне ‹
› лы́кнуць (7)
(10) курлы́канне ‹
› лы́кус (5)
(10) мурлы́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
