STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лы́ка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
лы́ка мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
лы́ку мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
лы́ка мн. — |
| Творны кім? чым? |
лы́кам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
лы́ку мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
А калі б Neo быў антытаблетачнікам?
lyka — беларуская лацінка
Слова лыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лыкадзёр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лы́к (3)
(6) ры́зыка ‹
› лы́к (3)
(9) без'язы́ка ‹
› лык-мы́к (7)
(10) ко́снаязыка ‹
› лы́кавы (6)
(7) мурлы́ка ‹
› лыкадзё́р (8)
(7) мурлы́ка ‹
› лы́канне (7)
(11) Пуэрта-Ры́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
