мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Мянжы́нскі — назоўнік мяно́ўны — прыметнік
канцэпт

мяніннік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мяніннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мяні́ннік

мн.  мяні́ннікі
Родны
каго? чаго?
мяні́нніка

мн.  мяні́ннікаў
Давальны
каму? чаму?
мяні́нніку

мн.  мяні́ннікам
Вінавальны
каго? што?
мяні́нніка

мн.  мяні́ннікаў
Творны
кім? чым?
мяні́ннікам

мн.  мяні́ннікамі
Месны
у кім? у чым?
мяні́нніку

мн.  мяні́нніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без карысці і мёд горкі.


— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.


mianinnik — беларуская лацінка

Слова мяніннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мяніннік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мянташка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


мянё́ны (6)

(13) першацалі́ннік

мянё́ны (6)

(9) за́кліннік

Мянжы́нскі (9)

(8) аслі́ннік

мяно́ўны (7)

(9) імяні́ннік

мянта́шачны (10)

(9) наспі́ннік

мянта́шка (8)

(7) асі́ннік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

любіш дранікі — любі і драць