мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мяніннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мяні́ннік мн. мяні́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
мяні́нніка мн. мяні́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
мяні́нніку мн. мяні́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
мяні́нніка мн. мяні́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
мяні́ннікам мн. мяні́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
мяні́нніку мн. мяні́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без карысці і мёд горкі.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
mianinnik — беларуская лацінка
Слова мяніннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мяніннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мянташка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мянё́ны (6)
(13) першацалі́ннік ‹
› мянё́ны (6)
(9) за́кліннік ‹
› Мянжы́нскі (9)
(8) аслі́ннік ‹
› мяно́ўны (7)
(9) імяні́ннік ‹
› мянта́шачны (10)
(9) наспі́ннік ‹
› мянта́шка (8)
(7) асі́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.