STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асліннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аслі́ннік мн. аслі́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
аслі́нніку мн. аслі́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
аслі́нніку мн. аслі́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
аслі́ннік мн. аслі́ннікі |
| Творны кім? чым? |
аслі́ннікам мн. аслі́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
аслі́нніку мн. аслі́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
aslinnik — беларуская лацінка
Слова асліннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асліннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асліца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аслі́злы (7)
(8) цалі́ннік ‹
› аслізне́нне (10)
(13) першацалі́ннік ‹
› аслі́знуць (9)
(9) за́кліннік ‹
› аслі́ны (6)
(8) мяні́ннік ‹
› аслі́ны (6)
(9) імяні́ннік ‹
› аслі́ны (6)
(9) наспі́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
