аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мясагандаль
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мясага́ндаль мн. — |
| Родны каго? чаго? |
мясага́ндлю мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
мясага́ндлю мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
мясага́ндаль мн. — |
| Творны кім? чым? |
мясага́ндлем мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
мясага́ндлі мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
— Правильно не тарты, а торты!
— Каб табе язык адсох.
miasahandaĺ — беларуская лацінка
Слова мясагандаль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мясагандаль — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мясаед + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мя́са-шку́ркавы (13)
(12) кнігага́ндаль ‹
› мя́са-шэ́рсны (11)
(12) наркага́ндаль ‹
› мя́са-яе́чны (10)
(11) лесага́ндаль ‹
› мясае́д (6)
(12) дзяржга́ндаль ‹
› Мясае́д (6)
(11) ваенга́ндаль ‹
› мясае́дны (8)
(12) гіпергандаль ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).