аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мята
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мя́та мн. мя́ты |
| Родны каго? чаго? |
мя́ты мн. мя́т |
| Давальны каму? чаму? |
мя́це мн. мя́там |
| Вінавальны каго? што? |
мя́ту мн. мя́ты |
| Творны кім? чым? |
мя́тай, мя́таю мн. мя́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
мя́це мн. мя́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памалу едучы, далей будзеш.
ад таго месца, куды едзеш— Мо піцу закажам?
— Мы ж худнеем. Давай пешкі па яе сходзім.
miata — беларуская лацінка
Слова мята (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мята — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мятка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мясцо́ва-анестэзі́йны (19)
(7) гавія́та ‹
› мясцо́васць (10)
(10) трыфалія́та ‹
› мясцо́вы (7)
(8) табуля́та ‹
› мя́тка (5)
(6) памя́та ‹
› мятла́ (5)
(6) заня́та ‹
› мятла́хскі (9)
(6) узня́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.