аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мятла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мятла́ мн. мётлы, (2, 3, 4) мятлы́ |
| Родны каго? чаго? |
мятлы́ мн. мётлаў |
| Давальны каму? чаму? |
мятле́ мн. мётлам |
| Вінавальны каго? што? |
мятлу́ мн. мётлы, (2, 3, 4) мятлы́ |
| Творны кім? чым? |
мятло́й, мятло́ю мн. мётламі |
| Месны у кім? у чым? |
мятле́ мн. мётлах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
Сёння роўна год, як я заўтра пачну бегаць.
miatla — беларуская лацінка
Слова мятла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мятла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мятлік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мясцо́вы (7)
(5) ці́тла ‹
› мя́та (4)
(5) ко́тла ‹
› мя́тка (5)
(5) жу́тла ‹
› мятла́хскі (9)
(4) бу́ла ‹
› мя́тлік (6)
(8) вака́була ‹
› мя́тлік (6)
(10) інкуна́була ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.