аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова набор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
набо́р мн. набо́ры |
| Родны каго? чаго? |
набо́ру мн. набо́раў |
| Давальны каму? чаму? |
набо́ру мн. набо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
набо́р мн. набо́ры |
| Творны кім? чым? |
набо́рам мн. набо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
набо́ры мн. набо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
nabor — беларуская лацінка
Слова набор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік набор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наборная + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› набо́йшчыца (10)
(9) водазабо́р ‹
› набо́к (5)
(12) паветразабо́р ‹
› набо́каўскі (10)
(7) самабо́р ‹
› набо́рна-друкава́льны (19)
(9) фотанабо́р ‹
› набо́рна-ліце́йны (15)
(8) аргнабо́р ‹
› набо́рна-праграмава́льны (22)
(8) рэмнабо́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).