аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самабор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самабо́р мн. самабо́ры |
| Родны каго? чаго? |
самабо́ра мн. самабо́раў |
| Давальны каму? чаму? |
самабо́ру мн. самабо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
самабо́р мн. самабо́ры |
| Творны кім? чым? |
самабо́рам мн. самабо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
самабо́ры мн. самабо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
samabor — беларуская лацінка
Слова самабор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самабор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самабраджэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаблакава́нне (14)
(9) водазабо́р ‹
› самаблака́да (11)
(9) водазабо́р ‹
› самаблакіро́ўка (14)
(12) паветразабо́р ‹
› самабо́рны (9)
(5) набо́р ‹
› самабраджэ́нне (13)
(9) фотанабо́р ‹
› самабра́нка (10)
(8) аргнабо́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.