мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
самабраджэ́нне — назоўнік самабра́ны — прыметнік
канцэпт

самабранка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самабранка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 самабра́нка

мн.  самабра́нкі
Родны
каго? чаго?		 самабра́нкі

мн.  самабра́нак
Давальны
каму? чаму?		 самабра́нцы

мн.  самабра́нкам
Вінавальны
каго? што?		 самабра́нку

мн.  самабра́нкі
Творны
кім? чым?		 самабра́нкай, самабра́нкаю

мн.  самабра́нкамі
Месны
у кім? у чым?		 самабра́нцы

мн.  самабра́нках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

— А калі вы пачалі працаваць у гэтай кампаніі?
— Калі мне прыгразілі звальненнем.


samabranka — беларуская лацінка

Слова самабранка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самабранка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самабытнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› самабо́р (7)

(11) табасара́нка ‹

› самабо́рны (9)

(7) тара́нка ‹

› самабраджэ́нне (13)

(9) хутара́нка ‹

› самабра́ны (9)

(8) набра́нка ‹

› самабы́тна (9)

(10) Серабра́нка ‹

› самабы́тнасць (12)

(8) выбра́нка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шэдэўр