аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова набранка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
набра́нка мн. набра́нкі |
| Родны каго? чаго? |
набра́нкі мн. набра́нак, набра́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
набра́нцы мн. набра́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
набра́нку мн. набра́нкі |
| Творны кім? чым? |
набра́нкай, набра́нкаю мн. набра́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
набра́нцы мн. набра́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачны жабе арэх, ды зубоў Бог не даў.
пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымацьПра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...
nabranka — беларуская лацінка
Слова набранка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік набранка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове набрушнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› набранзава́ць (12)
(7) тара́нка ‹
› набранзо́ўвацца (14)
(9) хутара́нка ‹
› набранзо́ўваць (13)
(10) самабра́нка ‹
› набра́ны (7)
(10) Серабра́нка ‹
› набра́ны (7)
(8) выбра́нка ‹
› набраха́ны (9)
(6) гра́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.