STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова набрушнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
набру́шнік мн. набру́шнікі |
| Родны каго? чаго? |
набру́шніка мн. набру́шнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
набру́шніку мн. набру́шнікам |
| Вінавальны каго? што? |
набру́шнік мн. набру́шнікі |
| Творны кім? чым? |
набру́шнікам мн. набру́шнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
набру́шніку мн. набру́шніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
Калі я прапускаю трэніроўку на бегавой дарожцы, я прыбаўляю 40 хвілін да наступнай трэніроўкі. Заўтра я буду бегаць да 2027 года.
nabrušnik — беларуская лацінка
Слова набрушнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік набрушнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове набрыдзь + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› набруха́ніць (11)
(8) лапу́шнік ‹
› набруха́ньвацца (14)
(6) рушні́к ‹
› набруха́ньваць (13)
(8) жару́шнік ‹
› набру́шны (8)
(10) падбру́шнік ‹
› набры́даць (9)
(9) пятру́шнік ‹
› набры́дзець (10)
(9) двуру́шнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
