STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова двурушнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двуру́шнік мн. двуру́шнікі |
| Родны каго? чаго? |
двуру́шніка мн. двуру́шнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
двуру́шніку мн. двуру́шнікам |
| Вінавальны каго? што? |
двуру́шніка мн. двуру́шнікаў |
| Творны кім? чым? |
двуру́шнікам мн. двуру́шнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
двуру́шніку мн. двуру́шніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
Ты не накодзіў, ты нашкодзіў.
dvurušnik — беларуская лацінка
Слова двурушнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двурушнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двурушніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двуру́лька (9)
(9) набру́шнік ‹
› двуру́льны (9)
(10) падбру́шнік ‹
› двуру́шна (8)
(9) пятру́шнік ‹
› двуру́шніца (10)
(8) па́сушнік ‹
› двуру́шніцкі (11)
(7) пту́шнік ‹
› двуру́шніцтва (12)
(7) пту́шнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
