аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова навалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нава́лка мн. нава́лкі |
| Родны каго? чаго? |
нава́лкі мн. нава́лак |
| Давальны каму? чаму? |
нава́лцы мн. нава́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
нава́лку мн. нава́лкі |
| Творны кім? чым? |
нава́лкай, нава́лкаю мн. нава́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нава́лцы мн. нава́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не спяшайся языком, а спяшайся справаю.
Прыказка.— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
navalka — беларуская лацінка
Слова навалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік навалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове навалочка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нава́лены (8)
(7) дава́лка ‹
› навалі́цца (9)
(9) падава́лка ‹
› навалі́ць (8)
(7) зава́лка ‹
› навало́чаны (10)
(13) тэлефанавалка ‹
› навало́чаны (10)
(10) сукнава́лка ‹
› навало́чка (9)
(8) снава́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.