Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 наваліцца, -валюся, -валішся, -валіцца; закончанае трыванне
  1. Налегчы, націскаючы сваім цяжарам. Чалавек, на якога наваліліся Сцяпан і Юзік, ёрзаўся пад сподам, стараючыся выбрацца наверх. ← Кузьма Чорны. Прачнуўся Язэп ад таго, што хтосьці наваліўся, прыціснуў да ложка. ← Алесь Асіпенка. Камендант сеў у крэсла і наваліўся грудзьмі на стол. ← Мікола Корзун.
  2. Напасці; абрушыцца. [Ермакоў] непакоіўся, каб атрады да часу не выдалі сябе, бо хацеў наваліцца нечакана. ← Іван Мележ. Эсэсаўцам не ўдалося наваліцца на лагер нечакана. ← Іван Шамякін. // з'явіцца ў вялікай колькасці. Навалілася машкара на збожжа. / пераноснае значэнне Аб з'явах прыроды. Мора глуха зараўло, навалілася на хвалярэзы. ← Алена Васілевіч. Ноч навалілася на зямлю густой цемрай і нечаканым ветрам. ← Васіль Хомчанка.
  3. пераноснае значэнне Дружна ўзяцца за якую-н. работу; пайсці ў наступ на што-н. «Трэба будзе дапамагчы.. [Булаю], — рашыў Алесь, — навалімся гамузам — справа рушыць хутчэй». ← Уладзімір Шыцік. Нам трэба ўсімі сіламі наваліцца на балота! ← газета «Звязда». // Накінуцца з прагнасцю на што-н. [Старшы лейтэнант:] — Пасвілі.. [хлапчукі] цялят за вёскай і бульбу пяклі. Дык мы і наваліліся на іхнюю бульбу, ажно, небаракі, пячы не паспявалі. ← Іван Чыгрынаў.
  4. пераноснае значэнне Накапіцца, сабрацца ў вялікай колькасці; нахлынуць. Пачалося лета, а з ім і работа навалілася: касьба, а там і жніво. ← Якуб Колас. Але справы, якія наваліліся на.. [Максіма Сцяпанавіча] адразу, як толькі ён сеў ва пісьмовы стол, неўзабаве ўзялі ўсю яго ўвагу. ← Уладзімір Карпаў. // Авалодаць, ахапіць (аб пачуццях, настроі і пад.). Ахуталі шэрыя хмары зямлю, І сум наваліўся на плечы гарою. ← Максім Лужанін. // Нечакана спасцігнуць, напаткаць каго-н. Бяда навалілася. Ліха навалілася. Хвароба навалілася. // Змарыць (аб сне, дрымоце). Змора, сон наваліліся на.. [Ганну] адразу — у момант сцерлі ўсе гукі, усе думкі. ← Іван Мележ.
  5. размоўнае слова Нападаць у вялікай колькасці. Цяжка было даць веры, што ўсё гэта [кучы ламачча, зламаныя дрэвы] навалілася тут выпадкова. ← Янка Маўр.
  6. размоўнае слова Накінуцца на каго-н. з лаянкай, папрокамі. [Мікола Шклянка] мог ні за што ні пра што наваліцца на чалавека, аблаяць яго апошнімі словамі. ← Міхась Чарот. Шалюта яшчэ доўга сядзеў за сталом, курыў, пускаў дым у адчыненае акно і ўсё думаў, за што на яго наваліўся Варановіч. ← Ігнат Дуброўскі.