STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова наваскоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наваско́ўванне мн. наваско́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
наваско́ўвання мн. наваско́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
наваско́ўванню мн. наваско́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
наваско́ўванне мн. наваско́ўванні |
| Творны кім? чым? |
наваско́ўваннем мн. наваско́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
наваско́ўванні мн. наваско́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Учора ты шчэ малады і безразважны, а сёння ўжо фанат аэрагрыля.
учора зух, а сёння скуфnavaskoŭvannie — беларуская лацінка
Слова наваскоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наваскоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наватар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наваскава́ны (11)
(13) вымярко́ўванне ‹
› наваскавацца (12)
(14) прымярко́ўванне ‹
› наваскава́ць (11)
(9) ско́ўванне ‹
› наваско́ўвацца (13)
(14) праваско́ўванне ‹
› наваско́ўваць (12)
(11) раско́ўванне ‹
› наваспе́чаны (11)
(13) выдатко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
