STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ско́ўванне мн. ско́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
ско́ўвання мн. ско́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
ско́ўванню мн. ско́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
ско́ўванне мн. ско́ўванні |
| Творны кім? чым? |
ско́ўваннем мн. ско́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ско́ўванні мн. ско́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякія чатыры рукі лепей за дзве.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
skoŭvannie — беларуская лацінка
Слова скоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скоўзванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ско́сы (5)
(14) размярко́ўванне ‹
› ско́тч (5)
(13) вымярко́ўванне ‹
› ско́ў (4)
(14) прымярко́ўванне ‹
› ско́ўвацца (9)
(13) наваско́ўванне ‹
› ско́ўваць (8)
(14) праваско́ўванне ‹
› ско́ўзаны (8)
(11) раско́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
