STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скоў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ско́ў мн. ско́вы |
| Родны каго? чаго? |
ско́ву мн. ско́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
ско́ву мн. ско́вам |
| Вінавальны каго? што? |
ско́ў мн. ско́вы |
| Творны кім? чым? |
ско́вам мн. ско́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
ско́ве мн. ско́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ветрам гандляваць / вераб'ям фігі даваць (дулі паказваць)
бяздзейна назіраць, лайдачыць— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
skoŭ — беларуская лацінка
Слова скоў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скоў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ско́су (5)
(9) Максімко́ў ‹
› ско́сы (5)
(7) Іванко́ў ‹
› ско́тч (5)
(8) Рыжанко́ў ‹
› ско́ўванне (9)
(5) Пско́ў ‹
› ско́ўвацца (9)
(8) Качатко́ў ‹
› ско́ўваць (8)
(7) Цвятко́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
