STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова анагліфія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
анаглі́фія мн. анаглі́фіі |
| Родны каго? чаго? |
анаглі́фіі мн. анаглі́фій, анаглі́фіяў |
| Давальны каму? чаму? |
анаглі́фіі мн. анаглі́фіям |
| Вінавальны каго? што? |
анаглі́фію мн. анаглі́фіі |
| Творны кім? чым? |
анаглі́фіяй, анаглі́фіяю мн. анаглі́фіямі |
| Месны у кім? у чым? |
анаглі́фіі мн. анаглі́фіях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Трэба ўмець адкрываць піва без адкрывалкі, бо аднойчы ты будзеш без адкрывалкі.
anahlifija — беларуская лацінка
Слова анагліфія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анагліфія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анагр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› анагеніта́льны (13)
(5) Сафі́я ‹
› ана́гліф (7)
(5) Сафі́я ‹
› анагліфі́чны (11)
(8) эпіта́фія ‹
› ана́гр (5)
(14) гальванагліфія ‹
› ана́гравы (8)
(5) пі́фія ‹
› анагра́ма (8)
(9) філасо́фія ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
