аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
эпітала́мны — прыметнік эпіто́н — назоўнік
канцэпт

эпітафія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова эпітафія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 эпіта́фія

мн.  эпіта́фіі
Родны
каго? чаго?		 эпіта́фіі

мн.  эпіта́фій
Давальны
каму? чаму?		 эпіта́фіі

мн.  эпіта́фіям
Вінавальны
каго? што?		 эпіта́фію

мн.  эпіта́фіі
Творны
кім? чым?		 эпіта́фіяй, эпіта́фіяю

мн.  эпіта́фіямі
Месны
у кім? у чым?		 эпіта́фіі

мн.  эпіта́фіях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой

час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва

Пакуль не было ціктока, толькі сям'я ведала, што малодшы дурнуля.


epitafija — беларуская лацінка

Слова эпітафія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік эпітафія — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове эпітон + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› эпітала́ма (9)

(18) міякардыядыстрафі́я ‹

› эпіталамі́чны (12)

(5) Сафі́я ‹

› эпітала́мны (10)

(5) Сафі́я ‹

› эпіто́н (6)

(9) анаглі́фія ‹

› эпітрахо́іда (11)

(14) гальванагліфія ‹

› эпіту́ра (7)

(5) пі́фія ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

відавочныя рэчы