STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова надзіманасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
надзіма́насць мн. надзіма́насці |
| Родны каго? чаго? |
надзіма́насці мн. надзіма́насцяў, надзіма́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
надзіма́насці мн. надзіма́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
надзіма́насць мн. надзіма́насці |
| Творны кім? чым? |
надзіма́насцю мн. надзіма́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
надзіма́насці мн. надзіма́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічnadzimanasć — беларуская лацінка
Слова надзіманасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік надзіманасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове надзіманка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› надзіма́льны (11)
(9) лама́насць ‹
› надзіма́льшчык (13)
(12) надлама́насць ‹
› надзіма́льшчыца (14)
(10) злама́насць ‹
› надзіма́нка (10)
(13) недаду́манасць ‹
› надзіма́нне (10)
(11) наду́манасць ‹
› надзіма́ны (9)
(12) праду́манасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
