STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова надзіманка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
надзіма́нка мн. надзіма́нкі |
| Родны каго? чаго? |
надзіма́нкі мн. надзіма́нак |
| Давальны каму? чаму? |
надзіма́нцы мн. надзіма́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
надзіма́нку мн. надзіма́нкі |
| Творны кім? чым? |
надзіма́нкай, надзіма́нкаю мн. надзіма́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
надзіма́нцы мн. надзіма́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)— Вы добра парашуты складваеце?
— Яшчэ ніхто не скардзіўся.
nadzimanka — беларуская лацінка
Слова надзіманка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік надзіманка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове надзіманне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› надзіма́льшчык (13)
(7) шама́нка ‹
› надзіма́льшчыца (14)
(7) абманка ‹
› надзіма́насць (12)
(8) падма́нка ‹
› надзіма́нне (10)
(10) выдзіма́нка ‹
› надзіма́ны (9)
(8) нэ́пманка ‹
› надзіма́ны (9)
(8) нарма́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
