аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова выдзіманка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выдзіма́нка мн. выдзіма́нкі |
| Родны каго? чаго? |
выдзіма́нкі мн. выдзіма́нак |
| Давальны каму? чаму? |
выдзіма́нцы мн. выдзіма́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
выдзіма́нку мн. выдзіма́нкі |
| Творны кім? чым? |
выдзіма́нкай, выдзіма́нкаю мн. выдзіма́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
выдзіма́нцы мн. выдзіма́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пусціць жабу ў ваду
‘сказаць абы-што, недарэчнасць’
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
vydzimanka — беларуская лацінка
Слова выдзіманка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выдзіманка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выдзіманне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выдзіма́льны (11)
(7) абманка ‹
› выдзіма́льшчык (13)
(8) падма́нка ‹
› выдзіма́льшчыца (14)
(10) надзіма́нка ‹
› выдзіма́нне (10)
(8) нэ́пманка ‹
› выдзіма́ны (9)
(8) нарма́нка ‹
› выдзіма́ны (9)
(8) герма́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.