нарманка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова нарманка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нарма́нка мн. нарма́нкі
Родны каго? чаго?	нарма́нкі мн. нарма́нак
Давальны каму? чаму?	нарма́нцы мн. нарма́нкам
Вінавальны каго? што?	нарма́нку мн. нарма́нак
Творны кім? чым?	нарма́нкай, нарма́нкаю мн. нарма́нкамі
Месны у кім? у чым?	нарма́нцы мн. нарма́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

narmanka — беларуская лацінка

Слова нарманка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: