нажутачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова нажутачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нажу́тачка мн. нажу́тачкі
Родны каго? чаго?	нажу́тачкі мн. нажу́тачак
Давальны каму? чаму?	нажу́тачцы мн. нажу́тачкам
Вінавальны каго? што?	нажу́тачку мн. нажу́тачкі
Творны кім? чым?	нажу́тачкай, нажу́тачкаю мн. нажу́тачкамі
Месны у кім? у чым?	нажу́тачцы мн. нажу́тачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

nažutačka — беларуская лацінка

Слова нажутачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: