аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нажутка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нажу́тка мн. нажу́ткі |
| Родны каго? чаго? |
нажу́ткі мн. нажу́так |
| Давальны каму? чаму? |
нажу́тцы мн. нажу́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
нажу́тку мн. нажу́ткі |
| Творны кім? чым? |
нажу́ткай, нажу́ткаю мн. нажу́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
нажу́тцы мн. нажу́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
nažutka — беларуская лацінка
Слова нажутка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нажутка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нажыва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нажу́мрыцца (10)
(8) тангу́тка ‹
› нажуры́цца (9)
(7) алеу́тка ‹
› нажу́тачка (9)
(8) целеу́тка ‹
› нажы́ва (6)
(7) казу́тка ‹
› нажыва́нне (9)
(7) заку́тка ‹
› нажыва́ны (8)
(8) прыку́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.